|
Mądrość filozoficzna
Celem mądrości
filozoficznej jest według Philippe’a poznanie człowieka we wszystkich jego
wymiarach. Do mądrości filozoficznej dochodzi się stopniowo przechodząc
przez kolejne etapy filozofowania. Pierwsze w porządku odkrycia są dziedziny
praktyczne. Dążą one do zrozumienia człowieka jako twórcy przekształcającego
świat (filozofia sztuki), jako kogoś kto kocha wybraną osobę – przyjaciela
(etyka) oraz jako kogoś, kto żyje i współpracuje z innymi współtworząc
wspólnotę (filozofia polityki). Dziedziny praktyczne znajdują swoje dopełnienie
i zostają przekroczone przez dziedziny teoretyczne: filozofię przyrody,
rozpatrującą człowieka i rzeczy naturalne jako część wszechświata (jako
to, co jest poruszane); filozofię żyjącego, analizującą człowieka jako
istotę żywą (jako to, co się porusza); filozofię pierwszą, rozpatrującą
byt jako byt, a w szczególności człowieka jako istniejącego (zagadnienie
osoby) oraz jako odnoszącego się do swojego Stwórcy (teologia naturalna).
Punktem wyjścia
każdej dziedziny jest właściwe jej doświadczenie, które budzi zdziwienie i
wywołuje pytania. Dzięki tym ostatnim zostają odkryte zasady i przyczyny właściwe
dla danej dziedziny (indukcja), które pozwalają na dokonanie analizy doświadczanej
rzeczywistości oraz wyróżnienie jej właściwości (dedukcja). Wówczas może
nastąpić przejście od dotychczasowego dociekania czym coś jest (ti esti)
do tego jak się ono konkretnie realizuje (pos esti). Dopiero odkrycie
Przyczyny Ostatecznej pozwala przekroczyć analizę filozoficzną i wejść w
spojrzenie kontemplacyjne charakterystyczne dla mądrości. Według Philippe’a
odkrycie to może się dokonać dzięki metafizycznemu spojrzeniu na przyczynę
celową (dobro) odkrywaną w doświadczeniu przyjaźni.
Mądrość teologiczna
W mądrości
teologicznej nasz umysł oddaje się służbie Słowu Bożemu umożliwiając
ukazanie całego bogactwa tajemnicy danej nam w Objawieniu. Mądrość ta zakłada
przyjęcie daru wiary oraz nabycie mądrości filozoficznej. Jest ona całkowicie
przyporządkowana wiedzy świętych oglądających Boga.
Ojciec
Philippe wyróżnia teologię naukową – której celem jest pogłębienie i
uwyraźnienie prawd Bożych (np. Bóg jest prosty, Bóg jest w trzech Osobach);
teologię biblijną ukazującą Ekonomię Bożą, czyli to, w jaki sposób Bóg
prowadził Izraela i w jaki sposób nas prowadzi; teologię Kościoła – Bóg
przemówił bowiem przez swojego Syna a Kościół to Słowo zachowuje i
kontynuuje misję Chrystusa mającą na celu wyzwolenie człowieka z grzechu i
uczynienie go przybranym dzieckiem Bożym; oraz teologię mistyczną, w której
Słowo Boże odczytywane jest w świetle tajemnicy Chrystusa ukrzyżowanego i
zmartwychwstałego, jako słowo tchnące Miłość, przekształcające nasze życie
w życie synów światłości. Teologia mistyczna jest najistotniejszą częścią
teologii.
Mądrość mistyczna
Jest
wlanym darem Ducha Świętego, danym w zalążku każdemu na chrzcie. Sprawia,
że żyjemy jako umiłowane dzieci Ojca w zranionym Sercu Baranka, w całkowitej
zależności od Ducha Świętego, w i przez «środowisko Boże», jakim jest Kościół.
Mądrość mistyczna uczy nas kochać się wzajemnie tak jak kocha nas Jezus. Możemy
ją rozwijać w szczególny sposób dzięki pismom Janowym. Poprzez Apokalipsę
odkrywamy tajemnicę walk jakie toczy Kościół i męczennicy; poprzez Pierwszy
List odkrywamy tajemnicę miłości braterskiej; zaś poprzez Ewangelię
odkrywamy tajemnicę chrześcijańskiej kontemplacji, naszej więzi z Jezusem,
Barankiem i Oblubieńcem, który nas zbawia na Krzyżu i który daje nam Maryję
abyśmy razem z Nią mogli żyć tajemnicą współcierpienia. Na Krzyżu
Chrystus rodzi nas do życia Bożego i przyciąga do siebie, byśmy mogli, razem
z Maryją i w Niej, żyć tajemnicą tej mądrości.
Główne dzieła
Filozofia: L’activité artistique (t. 1 i
2) (19912), L’être, 2 tomy (1972-1974), Une
philosophie de l’être est-elle encore possible? (1975), De
l’être à Dieu (1977), Introduction à la
philosophie d’Aristote (19922), Lettre à un ami (1990),
Le manteau de mathématicien (1993), De
l'amour, (1993), Les trois sagesses (1994), Liberté,
Vérité, Amour (19982).
Teologia: Le mystère de l’amitié
divine (1949), Saint Thomas docteur, temoin de Jésus (1956), Un
seul Dieu tu adorera (1958), Mystère de Marie (1958), Mystère
de miséricorde (1958), Mystère du Corps Mystique du Christ
(1960), Analyse théologique de la Règle de saint Benoît (1961), La
symbolique de la messe (1961), Le mystère de l’Église
(1967), Le mystère du Christ crucifié et glorifié (1968), Le
mystère de Joseph (1997).
Duchowość: Au
coeur de l'amour (1987), L’etoile du matin (1989), “Abba,
Père” (1994), J’ai soif (1996), Suivre
l’Agneau (1995), L’acte d’offrande (1997), Suivre
l’Agneau partout où il va (1999), Le secret du Père (2000),
Je suis venu jeter un feu sur la terre (2002).,
[książki i artykuły wydane po polsku...]
|